وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ آنست كه اظهار مقاصد از طريق دلالت لفظ باشد زيرا يگانه طريقه فهم مفاهيم آيات كريمه همانا دلالت الفاظ است و دانشجويان مكتب قرآن از طريق دلالت الفاظ قرآنى فقط بر كليات مىتوانند راه يابند و چنانچه مراد روايت آن باشد كه قرآن كريمه حامل علم ما كان و ما يكون و ما هو كائن باشد لا محاله مراد از كلمه تبيان لكل شىء اعم از دلالت لفظى و اشارات و رموزى است كه كاشف از اسرارى است كه براى غير اوصياء عليهم السّلام طريقى به آنها نخواهند بود و علم به آنها اختصاص باوصياء عليهم السّلام دارد . قوله : اعلم ذلك كما انظر الى كفى : بيان آنست كه حقايق امور و اسرار ملكوتى و آنچه مورد تصور و تعقل و حس درآيد و عبارت از معانى و ماهياتى است كه مظاهر اسماء و صفات حريم كبريائى است به نيروى غيبى الهى بروح و روان طاهر اوصياء اهل بيت وحى عليهم السّلام القاء شده و به بطون آيات قرآنى و باسرار از طريق موهبت وجودى و علم حضورى احاطه يافته‌اند . و شاهد آنست كه تعليمات و علوم قرآنى زياده بر طريق استدلال و رموز و اشارات بطور علم حضورى به آنان القاء و موهبت شده بلكه محتاج به تدبر و تروى نيز نخواهد بود و توجه بحقايق و اسرار بمثابه نظر بامر محسوس است و هر چه باوصياء طاهرين عليهم السّلام القاء و موهبت شده بطور علم حضورى و شهود است و محتاج به تروى و تفكر و استدلال نخواهد بود . تعليم رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله بوصى خود سنخ تعليمات عادى نيست كه از طريق شنيدن آيات كريمه و انتقال بمعانى باشد هم چنان كه بر حسب طبع بشر طريقه تعليم و آموزش چنين است كه از طريق شنيدن كلام و انتقال بمعانى بتدريج حقايق را درك نمايند هم چنان كه علم تحصيلى و ايمان اكتسابى چنين است بلكه تعليم رسول صلى اللَّه عليه و آله مانند تعليمات حريم كبريائى برسول است كه از طريق قلب و ملكوت